(...) Κι εγιναν οι πρόσφυγες και οι συνοικισμοί τους μια καινούργια ανανεωτική δύναμη γιά τήν Ελλάδα: Προζύμι της προκοπής.Κάποιοι τη νοιώσαν αυτή την αλλαγή, της δώσανε συνείδηση και χρώμα και τη μεταδώσανε και στους άλλους. Δέσανε κόμπο τή δυστυχία τους με του πλαϊνού τους, οποιος κι αν ήταν, πρόσ­φυγας ή ντόπιος, κι από το τριμμένο αυτό το νήμα αρχισαν να πλέκουν τις νέες ελπίδες τους, μαζί με ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Τέντωσαν το αυτί τους και το 'μαθαν να αφουγκράζεται όλες τις καρδιές πού χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό, χιλιάδες αγανακτησμένες καρδιές! Κι ενοιωσαν τότε μιά ξαφνική, πρωτοείδωτη δύναμη. Ο πρόσφυγας δεν ήταν μόνος με τη μοίρα του να κλαίει. Ήταν πολλοί. Ήταν ο ελληνικός λαός. Σαν έρθει η ώρα να πονέσει και να κλάψει ένας λαός, κανένα χέρι δεν μπορεί να τον συντρέξει. Γιατί, άμα ξαπολυθεί η συμφορά του πολέμου, χέρι ανθρώπινο δεν την κρατάει πια, μηδέ κι ανθρώπινη καρδιά την αντέχει. Και ψαχουλεύεις τότε να τα βολέψεις με τη σκληρότητα για νά τά καταφέρεις νά κρατηθείς στη ζωή. Καληώρα νά 'χουμε...Οι χαροκα­μένες οικογένειες άρχισαν να γιατρεύονται πιπιλίζοντας τον ίδιο τον πόνο τους, σαν πικρό κινίνο. Απορροφήθηκαν από τη βιο­πάλη. Γεννήθηκαν παιδιά, έγιναν γάμοι, άνοιξαν νέα σπιτικά. Φύτρωσαν γλάστρες, ορθώθηκαν νέα προβλήματα. Κυλούσε το αιώνιο ποτάμι της ζωής κι οί θυσίες έγιναν μύθος με μιά χρυσοκέντητη αφιέρωση...

Ταξίδι στην Ιστορία- Προορισμός Μικρά Ασία

Στην τελική εκδήλωση του πολιτιστικού προγράμματος που εκπονήθηκε από τις τάξεις Δ1 και Στ1 και Στ2 του σχολείου μας και που χωρίζεται σε τρία μέρη: στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων στη Σμύρνη, στην τραγική καταστροφή της και στις προσπάθειες των προσφύγων για μια νέα αρχή στην Ελλάδα, τα κείμενα είναι αποσπάσματα και διασκευές των εκπαιδευτικών από τα λογοτεχνικά έργα: «Ματωμένα χώματα» και «Οι νεκροί περιμένουν» της Διδούς Σωτηρίου και από την «Αιολική γη» του Ηλία Βενέζη. Επίσης, ακούστηκαν  τα τραγούδια « Ένα τρεχαντηράκι», «Τικι τικι τακ», «Μενεξέδες και ζουμπούλια», «Δε σε θέλω πια», «Έμορφη γλυκιά Πολίτισσά μου», «Στο 'πα και στο ξαναλέω», «Της ξενιτιάς», «Σαν τον μετανάστη», «Κεμάλ», «Από ξένο τόπο», «Τα σμυρνέικα τραγούδια». Η διδασκαλία της ορχήστρας και της χορωδίας πραγματοποιηθηκε από την μουσικό του σχολείου μας, κ. Σωτηροπούλου με τη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών από Γ, Δ2, Ε1. Προβλήθηκαν  αποσπάσματα από τις κινηματογραφικές ταινίες «Το λιβάδι που δακρύζει» και «Πολίτικη κουζίνα». Ευχαριστούμε πολύ τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς των οποίων η βοήθεια ήταν πολύτιμη.

Οι δασκάλες των τάξεων

Γουλοπούλου Ε., Δημοπούλου Α.,Παπαστάμου Ο.